Gerrit Veldman: ,, Het is leuk met Nico. Je kunt jezelf zijn.”

Pionier goed voor vele uren bluesradio

Door: Willem Croese

RIDDERKERK (NL) – Een pionier is de Nederlander Nico Bravenboer zonder meer op het gebied van bluesradio. Zestien jaar lang presenteert hij intussen voor Radio Ridderkerk het programma 'Bluezy' op donderdag- en zaterdagavond. De inmiddels gepensioneerde radiomaker (66) is een actief baasje, want sinds zes jaar organiseert hij ook een gelijknamig bluesfestival in zijn woonplaats. Muzikanten spelen graag bij en voor deze bluesliefhebber. Hoog tijd voor een bezoek.

Studio Radio Ridderkerk
Foto: Ron Visser

Op de hoek van de Jonkheer de Savornin Lohmanstraat in Ridderkerk staat een oud schoolgebouw, waarin de lokale radiozender is gevestigd. In een grote kantine zit een ploeg medewerkers aan tafel. Zij wachten op de komst van een snelle hap, die bij de Chinees gehaald wordt. Nico Bravenboer moet ook nog eten. Hij verorbert even later twee loempia's.

Het is donderdagavond. Om acht uur begint de uitzending. De bluesman oogt ontspannen en houdt het volledige gezelschap aan tafel bezig met alledaagse babbeltjes. Enkele 'inside' grapjes passeren de revue, die voor buitenstaanders niet goed te volgen zijn. Er wordt gelachen. In de tussentijd komen de gebroeders Veldman binnen met hun instrumenten. Zij zijn de voormannen van 'The Veldman Brothers'. Alsof een stel oude bekenden langskomt begroet Nico Bravenboer zijn gasten hartelijk.
Gerrit en Bennie Veldman kennen de weg, want ze zijn eerder in het programma geweest. Ze lopen naar de studio waar de live uitzending even later zal beginnen. Gerrit stemt zijn gitaar. Bennie legt zorgvuldig zijn mondharmonica's op een rijtje neer. Om de dorst te lessen drinken zij een glaasje.

Steffen Vink test nog even de sound met de mannen. Deze geluidstechnicus kijkt door het glas. Gerrit en Bennie steken hun duimen omhoog als teken dat het helemaal goed is. Ze roken een sigaret en drinken nog wat. Nico Bravenboer neemt plaats op 'zijn' stoel. Het beeldscherm van de computer naast hem laat de chatbox zien, waarop luisteraars kunnen reageren tijdens de uitzending. Deltablues, ElMano, Ger, Lennox, Music4ever en Ton Kok zijn er virtueel klaar voor. Ze zijn ingelogd.
David Vermaat en Hans Munter bezetten de stoelen die tegen de muur staan. Ze zijn vaste gasten van het programma. Fotograaf Ron Visser test zijn camera, zodat hij de juiste plaatjes kan schieten. Naast Nico Bravenboer neem ik zelf plaats. Steffen Vink wijst nog even naar de bluesradiomaker. Het nieuws van acht uur is net afgelopen. De jingle van het bluesprogramma wordt ingezet. Met een zwaar Amerikaans accent wordt de deejay aangekondigd.

Nico Bravenboer verandert in een radioman pur sang. Zijn ogen schitteren wanneer hij spreekt in de microfoon om zijn luisteraars welkom te heten. Voor hem ligt een heus draaiboek met daarin alle details. Welk nummer ten gehore gebracht wordt, wanneer de gebroeders Veldman aan de beurt zijn en wat de mededelingen zijn. Het eerste bluesje schettert door de geluidsboxen en daar gaat hij dan.
Ogenschijnlijk onvoorbereid start Nico Bravenboer zijn interview met Gerrit en Bennie. Schijn bedriegt, want hij kent als geen ander de journalistieke vragen wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe. De twee broers hebben er zin in, want zij vertellen ronduit over hun start als bluesmuzikanten.
Gerrit is op zijn achttiende jaar begonnen met gitaarspelen in rockbands. Zijn broer Bennie bedient de toetsen vanaf zijn zestiende jaar en speelt sindsdien bluesharp. Ze zijn samen actief sinds 2003 met hun eigen band. “Kan ik meespelen? Ik speel de grote teen”, grapt Nico Bravenboer.

Koffie, frisdrank en bier worden binnengebracht door een jonge medewerkster van het radiostation. Geen overbodige luxe. Het is bloedheet in de studio. De groep mensen in de kleine zwart geverfde studio doet de temperatuur oplopen. Toch blijft de presentator er koel onder. Hij moet aanvoelen dat de sfeer geheel in zijn handen is. Op de automatische piloot gaat Nico Bravenboer niet. Regelmatig kijkt hij in zijn draaiboek en op het beeldscherm van de computer. De luisteraars schrijven vol lof in de chatbox over de wijze waarop de Ridderkerker het programma doet, maar ook over de inbreng van The Veldman Brothers.

The Veldman Brothers
Foto: Ron Visser

De muzikanten nemen nog een slok bier, voordat live het nummer 'This Pain' van de cd 'Home' gespeeld wordt. Uiterst geconcentreerd zet Gerrit het liedje akoestisch in. Hij sluit zijn ogen tijdens het zingen. Bennie doet zijn harmonicapartijen. De mannen gaan helemaal op in het spel. Zij zien de omstanders niet eens meer. Wel kijken zij na afloop met een tevreden glimlach naar het luid applaudisserende publiek.

Volgens Nico Bravenboer is een goede sfeer belangrijk voor de gasten, zodat zij zich thuis voelen. Toegegeven het lijkt alsof je bij de bebaarde bluesman op visite bent. “Het is leuk met Nico. Je kunt jezelf zijn”, antwoordt Gerrit Veldman op de vraag of het lekker gaat. Voordat de luisteraars het weten is het uur 'Bluezy' voorbij. De presentator bedankt hen en zijn gasten niet te vergeten natuurlijk.
De deur van de studio kan weer open. Iedereen haalt opgelucht adem. Het zit erop, maar enige verkoeling is niet onaangenaam. Er gaan nog een paar rondjes bier doorheen. Zoals het tijdens de uitzending is gegaan gaat het gezelschap verder, maar Gerrit en Bennie pakken hun instrumenten in. De plicht van hun werkgevers en moeders de vrouw roept. Ze gaan naar huis. De volgende dag weer eentje waarin de kost verdiend wordt met andere arbeid dan de muziek. Iedereen is dankbaar voor hun inzet deze avond. Ook Nico Bravenboer, hij ziet het radioprogramma en zijn festival als de grootste hobby’s die hij heeft.

“De voorbereiding van een uitzending kost mij veel tijd. Voordat ik de 'playlist' rond heb ben ik uren verder”, vertelt hij. Iedere dag moet hij wel in zijn platen- en cd-collectie grutten om de juiste nummers te vinden voor zijn programma. Op donderdagavond heeft hij bijna altijd muzikanten in de studio en op zaterdag is hij een echte deejay die aan één stuk oude en nieuwe blues laat horen.
Een ondergeschoven kindje noemt de Ridderkerker zijn favoriete muziek. “Andere medewerkers van de zender begrijpen werkelijk niet wie hier allemaal komt voor mijn programma.” Ruim zestien jaar geleden is hij begonnen bij de lokale radio. Zijn vrouw spoorde hem aan dit te doen. Nico Bravenboer begon met veertiger en vijftigerjaren muziek, maar wilde eigenlijk een bluesprogramma.

Ooit speelde hij basgitaar in een Indoband, maar de gitaar werd in de wilgen gehangen in ruil voor een fotocamera. Twintig jaar lang was plaatjes schieten zijn lust en leven in plaats van plaatjes draaien voor de radio. De overstap naar zijn oude hobby, muziek, was aanvankelijk 'non-stop'. Nico Bravenboer meende echter er ook het nodige bij te kunnen vertellen.
“Ik werd muziekleider, zoals ze het hier noemen. Daarna begon ik met het echte presenteren. Tien jaar geleden interviewde ik nog via de telefoon, maar dat is zo koud. Geef mij dan maar de warme studio en de gezelligheid ervan. En dat werkt nu goed. Sterker ik bouwde zodanige relaties op dat gasten zichzelf gingen uitnodigen. Dan heb je als programmamaker naam gemaakt”, zegt hij.
Toen Bluezy tien jaar bestond organiseerde Nico Bravenboer voor de eerste keer een festival in het Ridderkerkse jongerencentrum 'De Gooth' met als acts Brother Booze, Rob Orlemans, Julian Sas, Tony Spinner, Barking Luke & The Gadget Blues Band, Drumbo Brown Blues Band, Silvana & The Bluesmachine en The Juke Joints. Een daverend succes dat in de jaren daarna herhaald werd.

“Tot en met de tiende keer wil ik het organiseren, daarna nemen anderen het maar over”, zegt hij over zijn festivalambities. Al is de Hollander de spil van zijn eigen festival zonder vrijwilligers die hulp aanbieden kan hij niet. Ongetwijfeld zijn er over vier jaar opvolgers die het bluesstokje van Nico Bravenboer over willen nemen, maar tot die tijd trekt hij zelf aan de touwtjes.

Nico Bravenboer
Foto: Ron Visser

“Radio blijf ik doen, zolang het kan. Ik sneuvel waarschijnlijk in het harnas”, besluit de bluesman op de avond van zijn zoveelste uitzending. Hij pakt zijn spullen bij elkaar en neemt daarna afscheid. Het lichtknopje van de studio wordt omgedraaid en het is aardedonker. Iedereen en alles is weg. Nico Bravenboer, een heerlijke man, die op zijn manier blues levend maakt zonder dat je als liefhebber de indruk hebt dat er ooit een eind aan komt.

Reageer op: 'Pionier goed voor vele uren bluesradio'