Zijn muziek leeft voort. Jimi Hendrix maakte in zijn leven vier elpees; 'Are You Experienced' - 1967 ; 'Axis: Bold As Love' – 1968; 'Electric Ladyland' – 1968 en 'Band Of Gypsys' – 1970. Na zijn dood op 18 september 1970 verscheen in dat jaar nog het album 'Cry Of Love'.
Tientallen platen en cd's met niet eerder gebruikte studio-opnamen, jamsessies en liveregistraties kwamen daarna in de omloop. Deze werden op de markt gebracht door mensen die bijna allemaal een graantje mee wilden pikken, vooral de familie Hendrix heeft dit uitgebuit. De fans willen maar wat graag meer van Jimi's kunsten horen en zien, vandaar dat al die uitgaven gretig aftrek hebben gevonden.

Oude, maar ook jonge gitaristen luisteren nog steeds veel naar het werk van Jimi Hendrix. Het gaat hen vaak om de manier waarop hij speelde. De riffjes, de solo's en de techniek worden grondig bestudeerd. De bekendste volgeling is zonder enige twijfel Stevie Ray Vaughan geweest, maar in de Lage Landen kunnen ze er ook wat van.
Gerrit Veldman (The Veldman Brothers), Jeremy Aussems (Jeremy And The Groovebreakers), Julian Sas (The Julian Sas Band) en Sjors Nederlof (King Mo) zijn naast hun eigen songs veel bezig met Jimi Hendrix . The Veldman Brothers deden zelfs in september ter nagedachtenis van de gitarist de 'Playin' in the experience of ' toer in het Nederlandse zalencircuit.

De oudste van deze vier Nederbluesgitaristen, Gerrit Veldman (42) was pas zestien jaar toen hij voor het eerst de muziek van Jimi Hendrix hoorde. Hij vertelde iemand dat 'Prince' eerder bekend was dan Hendrix. ,,Purple Rain vond ik een geweldige song, vooral de lange uitvoering met die vette solo en achteraf pas begrepen Hendrix-attitude. Ik werd uitgelachen en kreeg later een cassettebandje met live-opnamen van Jimi. Overdonderd was ik.”
Jeremy Aussems (18) hoorde in zijn zesde levensjaar voor het eerst de muziek van zijn idool. Een aantal jaren later is hij echt gaan spitten in de songs van Jimi Hendrix. Hij vond het 'te gek' om op video's te zien wat de acts waren van de Amerikaan en de muur van Marshall versterkers imponeerde de jongeling.
De elpee 'Are You Experienced' was voor Julian Sas (40) de aanleiding om op zijn dertiende zijn ouders gek te zeuren over een gitaar, want hij wilde leren spelen. ,,Tsja, die Hendrix heeft mijn leven op een prettige manier gestuurd .... divine intervention.” En zo ging het dan.
Sjors Nederlof (26) kende 'Voodoo Chile' alleen in de versie van Stevie Ray Vaughan en zocht naar het origineel. ,,Als puber werd ik niet meteen gegrepen door Hendrix. Ik had wat albums gehoord en vond die toen wat slordig. Later ben ik me er wel meer in gaan verdiepen.” Door het nummer 'Little Wing' was hij om.

Toen de vier gitaristen eenmaal Jimi Hendrix hadden ontdekt was het de kunst om zijn nummers onder de knie te krijgen. Zweten en ploegen dus. Jeremy Aussems stelt zelfs dat de meeste beginnende gitaristen Jimi Hendrix-songs doen. ,,Dit wilde ik ook.” Voor Gerrit Veldman gold dat in zekere zin ook. Hij leerde het spel van Jimi Hendrix pas begrijpen naarmate de vaardigheid bij hem meer en meer toenam op de gitaar. ,,Jimi was een buitengewoon organische gitarist. Luister naar de diverse live- en studio-opnamen. De ene keer heel netjes en de andere keer ongelooflijk vurig of slordig. Er zat altijd bezieling in zijn spel.”
Julian Sas gaat nog een paar stappen verder. ,,Zijn spel, timing en sound zijn ongeëvenaard. De fuzz en wah maakten het grote geluid. Hij nam de constante vrijheid te improviseren en te jammen zoals het werd bedoeld. Zijn ritmieken en slaggitaarhand waren het beste.”
De wijze van slaggitaar spelen is ook voor Sjors Nederlof bepalend. ,,Hendrix gebruikte zijn duim op de lage e-snaar. En als je de akkoorden aan elkaar plakt zoals hij het deed krijg je zijn fantastische sound.”

'Baanbrekend' noemt Gerrit Veldman de eigen liedjes van Jimi Hendrix. ,,Hij bracht verschillende genres bij elkaar, van blues tot soul, jazz, rock en pop. Ik denk dat het vanzelf ging zonder commerciële redenen, want hij was voor zijn tijd moeilijk te begrijpen voor de massa. Veel jaren zestig muziek klinkt gedateerd en dit niet.”
Ook Julian Sas is lovend. ,,Een groot componist, naast The Beatles en Neil Young is hij de beste die ik ken. Zijn muziek is door anderen vaak gespeeld in rare combinaties, dus de Hendrix-songs zullen de tand des tijds doorstaan.”
Opvallend is dat de jonge gasten Sjors Nederlof en Jeremy Aussems het zelfgeschreven werk van Jimi Hendrix als een belangrijk onderdeel zien van hun inspiratie. Volgens hen hoor je dit ook in de hedendaagse muziek. John Frusciante van de Red Hot Chili Peppers is zo'n voorbeeld, maar Sjors schaart zichzelf hier ook onder. ,,Op mijn volgende studioplaat zul je het horen.”
Alle vier spelen de heren live op hun eigen wijze nummers van Jimi Hendrix, zoals 'Hey Joe, Red House, Voodoo Chile, Foxy Lady, Little Wing, Who Knows, Bleading Heart, Machine Gun, Power Of Love´.

Ondanks dat Jimi Hendrix hoog staat bij het viertal zegt geen één van hen dat hun grote voorbeeld de beste gitarist is. Julian Sas noemt hem ´uniek´ en dat waren in zijn ogen Rory Callagher en Stevie Ray Vaughan ook. ,,Als ik om mij heen kijk zie ik geen betere gitaristen in de bluesrock dan deze drie. Zulke mensen kom je ´once in a lifetime´ tegen.”
Smaak speelt bij zulke beoordelingen een absolute rol, is Sjors Nederlof van mening. Hij draait zelfs eerder platen van Jimmie Vaughan en Albert King dan Jimi Hendrix. ,,Maar dat doet niets af aan de genialiteit van de man.”
Wie de beste is doet er voor Jeremy Aussems en Gerrit Veldman niet veel toe. Zij willen geen appels met peren vergelijken. Het spel moet je raken en ontroeren en alleen dan staat Jimi Hendrix met stip op één.

Luisteren, denken en spelen in het kader van Hendrix´ muziek geeft deze Nederlandse bluesrockers een extra stimulans om door te gaan. Maar ook fans zullen blijven genieten en wie weet ook wanneer op het podium of op cd minstens de invloed van Jimi Hendrix is te horen. Het is zoals Julian Sas zegt: ,,Voor het leven ... Jimi bedankt!”