Robert Gort
Foto: Eddie Gort - 11 jaar

De Volendamse zanger presenteerde zijn nieuwe cd 'Leef' in Ahoy. Voor Robert Gort het moment om er bij te zijn. ,,Wekenlang heb ik hier naar uitgekeken”, vertelde hij. Met zijn gitzwarte auto zoefde de fotograaf rustig over de snelweg naar Rotterdam. Onderweg sprak hij gepassioneerd over zijn hobby.

Tekenen was zijn lust en leven. Molens, personen en andere beelden vertrouwde hij toe aan het papier, totdat Robert Gort in 1988 begon te werken met computers . ,,Dat was de Dos-tijd. Je moest de pc alles vertellen wat je wilde doen. Zo gebruikte ik de derde versie van Corel Draw. Dit programma kreeg ik goed door. Het werd steeds meer vormgeving wat ik deed. Ik maakte voor eigen gebruik parodietjes op reclames. Het tekenen raakte op de achtergrond.”
De techniek van zijn '486-computer' wilde hij onder de knie hebben. Zover kwam het ook. Andere mensen die pc-problemen hadden werden door hem geholpen. Rond 1990 volgde een kentering, want de opkomst van het internet was niet te stuiten. Als pionier schatte hij dit fenomeen destijds verkeerd in. ,,Ik dacht dit wordt niks, maar het tegendeel is waarheid geworden.”

De hamvraag voor Robert Gort was hoe een webpagina tot stand kwam voordat zoiets op het beeldscherm te zien is. Zijn werkwijze was nagenoeg identiek zoals hij computers leerde begrijpen. Hij verslond boeken over het bouwen van websites en ging daarna aan de slag.
Op de eerste website stond hij zelf centraal. De latere webdesigner verzamelde internetlinks en plaatste die met foto's en zijn eerder gemaakte parodietjes op zijn pagina's. Niemand zat volgens hem hierop te wachten. Ook niet toen hij een 'portal' maakte over zijn woonplaats Avenhorn.
,,Internet bestond uit sex, sport en muziek. Ik zocht een onderwerp. Met een sex-site hoefde ik niet thuis te komen en met sport heb ik niets, dus het werd muziek.” In zijn platencollectie zocht hij naar muzikanten over wie zo goed als niets te vinden was op het wereldwijde web. Het werd de Amsterdamse band Drukwerk.

Binnen twee weken was de Drukwerk-website op het net te vinden met informatie over elpees en een biografie uit Muziekkrant Oor's Popencyclopedie. Robert Gort stond versteld van het aantal bezoekers. Honderden fans zochten naar informatie over de band. Als reactie hierop plaatste hij een gastenboek. Steeds meer materiaal over Drukwerk stroomde binnen, maar de bezoekers stelden ook vragen waar de West-Fries geen antwoord op had.

Ellen ten Damme en Harry Slinger
Foto: Robert Gort

,,Na wat speurwerk vond ik het e-mail adres van Harry Slinger. Ik stuurde hem de vraag of hij de website leuk vond, maar ik kreeg geen antwoord. Het succes van de Drukwerk-website groeide en ik wilde instemming van Harry Slinger anders zou ik er mee stoppen.”
Na de derde e-mail kreeg Robert Gort wel antwoord van de Amsterdammer. De zanger vond het initiatief heel erg mooi en hij verstrekte daarna nog meer informatie en materiaal over de groep, die ooit grote hits had met onder meer 'Je loog tegen mij' en 'Schijn een lichtje op mij'. In de loop van de jaren raakten de zanger en webdesigner bevriend.

De liefde voor de muziek van Drukwerk bleek niet alleen groot te zijn bij Robert Gort, maar juist ook bij de vele fans die zijn website regelmatig bezochten. De cd's kwamen in opmars, maar er was geen muziek van de Amsterdamse band digitaal te koop. Via de website kwam in 2001 een actie op gang onder het motto: 'Wij willen Drukwerk op cd'.
,,Je mag van een succes spreken, want EMI-medewerker Willem van Starrenburg werd met e-mails van fans overspoeld. Een cd-box met 81 nummers volgde. De rode petjes van Drukwerk werden ook goed verkocht.”

Harry Slinger met rood petje
Foto: Robert Gort

Drukwerk toerde daarna weer door het land. Drie jaar lang zetten de Amsterdammers vele zalen op zijn kop. Harry Slinger genoot van deze herleving in zijn muzikale carrière. Later trad hij weer alleen op, maakte solo cd's en speelt tegenwoordig in musicals. De zanger stond tot voor enkele jaren geleden onder contract bij Volendam Music BV en hij bracht Robert Gort in contact met het artiestenbureau.

Ambitieus als hij is bood Robert Gort zijn diensten aan bij Volendam Music BV. Hij verbeterde de website van het bedrijf en verzorgt het onderhoud. Er gingen nog meer deuren open. Hij zag nieuwe artiesten zoals Nick & Simon, 3 J's en Jan Smit komen en groeide mee met hun succes. Om de website te voorzien van foto's begon hij de muzikanten digitaal te fotograferen.
Zijn gevoel voor creativiteit kwam goed uit, zoals eerder bleek door zijn tekeningen, vormgeving en webdesign. Concertfoto's of juist geposeerde studiofoto's sloegen aan. Robert Gort was niet alleen de huisfotograaf van Harry Slinger, maar werd dat nu ook voor een belangrijk deel van de Volendamse artiestenstal. De foto's zijn op tientallen websites te vinden en op Hyves leverde dit al duizenden 'hits' op.

En zo kwam hij ook bij Jan Smit's cd-presentatie op 25 maart in Ahoy. De sporthal is eveneens bekend als muziektempel. De groten der aarde musiceerden hier voor duizenden en duizenden mensen. Bij aankomst op het parkeerterrein was het druk. Bezoekers stroomden massaal Ahoy binnen. Zij kwamen niet allemaal voor de Volendamse zanger, maar ook voor beurzen.
Voor de roltrap naar de zaal, waar de presentatie gehouden werd, meldde Robert Gort zich bij de beveiliging. Hij liet zijn speciale uitnodiging zien en mocht naar boven. Daar werd hij enthousiast ontvangen door medewerkers van Jan Smit.

Jan Smit
Foto: Robert Gort

Voor een geselecteerd publiek van circa driehonderd man zou de zanger even later een mini-concert geven met uiteraard alleen liedjes van zijn nieuwe cd 'Leef'. Om de juiste plek te vinden ging de fotograaf naar binnen, waar hij meteen de belichting van zijn camera kon controleren.

Intussen werd Jan Smit geïnterviewd door journalisten. Cameraploegen van omroepen legden die gesprekken vast. Fotografen schoten hun plaatjes. Na die sessies werden de fans binnengelaten. Vooral vrouwen renden giechelend naar het podium. Een aantal van hen had zelfs cadeautjes voor de Volendammer meegenomen.

Volendam Music BV management is ook gelukkig
Foto: Robert Gort

Vijf liedjes bracht Jan Smit ten gehore met zijn uitstekende band, waaronder 'Terug in de tijd' en de nummer één hit 'Leef nu het kan'. De fans waren uiteraard dol enthousiast. Al moest de cd officieel nog uitkomen, Jan Smit ontving de eerste gouden cd. Wat hij niet verwachtte is dat hem ook nog een platina cd werd overhandigd. De zanger moest even een traantje wegpinken.
Robert Gort genoot hiervan: ,,Ik hou van eerlijke mensen, dus ook van hun muziek. Jan is er eentje van. Alhoewel mijn liefde voor Nederlandstalige muziek even groot is als voor Engelstalig. Ik ga eerdaags naar een concert van Toto, maar dan als bezoeker.”
Op 1 april kwam Jan Smit's cd 'Leef' vanuit het niets op nummer één in de top honderd, dit is het vierde album van hem op rij dat direct zo succesvol werd.

Na afloop gaf Jan Smit fotografen de kans hem nog een keer op de gevoelige plaat vast te leggen. De Volendammer poseerde voor een banner met de opdruk van zijn nieuwe cd. In zijn handen hield hij de gouden en platina cd's. Trots glimlachte hij naar de tientallen fotografen.

Jan Smit
Foto: Robert Gort

Na het vele flitslicht maakte hij tijd vrij voor niemand minder dan Robert Gort, die in alle rust zijn foto's kon maken. Niet onlogisch, want één van die foto's zou later het land ingaan met een persbericht van het management. Bescheiden als hij is nam de fotograaf afscheid van Jan Smit.
,,Ik ben hier niet als fan, maar wel als fotograaf. Dan moet je je niet zo opdringen”, zei Robert Gort. In de foyer nam hij plaats aan een tafeltje, waar hij een paar broodjes verorberde en een kop koffie dronk. Nog even sprak hij met twee Jan Smit fans uit Brabant, voordat hij met zijn auto huiswaarts zou gaan.

Op de terugweg in Rotterdam wipte hij een fotozaak binnen om een statief af te leveren en retouren op te halen. In het dagelijks leven is Robert Gort de spil bij Redged, een nieuwe Nederlandse innovatie in fotostatieven en groothandel in camera-tassen. Zijn gedachten gingen al weer uit naar de volgende klus, namelijk een beurs voor zijn broodheer. Hierover belde hij met een collega.

Fotografen met Jan Smit
Foto: Robert Gort

Niet veel later rinkelde de telefoon. Zijn vrouw vroeg waar manlief was. ,,In Rotterdam voor de cd-presentatie van Jan Smit. Ik ga nu naar huis”, antwoordde hij. En zo ging deze dag van een bevlogen man voorbij.